انديشه موجب فسحت خلق در قطعه‌اى از روايت خوانديد كه : انديشه باعث فسحت خُلق است ، نفس چون بر اثر جواذب مادى و شهوانى اسير شود ، منبع رذايل و آلودگىها گردد . در اسارت نفس در بند هوا ، حرص ، حسد ، بخل ، كينه ، سوء ظن و انواع رذايل بر انسان غلبه كند و هريك از اين امور فاسده ، براى لغزاندن قدم به چاه بدبختى و گودال سقوط و تنور جهنم كافى است . انسان ، وقتى - با بهره‌گيرى از قرآن و معارف الهى - در خسارت‌هايى كه از ناحيهء رذايل اخلاقى - چه در دنيا و چه در آخرت - به انسان مىرسد ، انديشه كند و به اين معنى واقف گردد كه رذايل ، موجب تنگى دل و تاريكى جان و ضيق صدر و محدوديت نفس است ، بدون شك به علاج اقدام مىكند و راه فضاى با عظمت و جهان بىكران اخلاق ملكوتى را به روى نفس باز نمايد . اين گونه انديشهء پاك و با معنى ، بهترين علت براى اصلاح وضع معاد و اطلاع بر عواقب كار و اضافه نمودن معرفت در كانون جان است .